/data publikacji 29.07.2026/
W odpowiedzi na pismo w sprawie sporządzania dokumentów potwierdzających przyjęcie środka trwałego, wyjaśniamy, co następuje.
Z art. 3 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 522 ze zm.) wynika, że środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki, a zalicza się do nich w szczególności nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego.
Analizując zagadnienie w zakresie sporządzania dokumentów potwierdzających przyjęcie środka trwałego – nieruchomości gruntowej, w kontekście prawidłowego ujmowania w ewidencji księgowej operacji związanych ze zmianą stanu gruntów, należy w pierwszej kolejności wskazać na zasadę ujętą w art. 6 ust. 1 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty. Ponadto zastosowanie znajdzie art. 20 ust. 1 przywołanej ustawy, w myśl którego do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.
Przy uwzględnieniu powyższego na aprobatę zasługuje ocena wskazująca na zasadność sporządzenia dokumentu potwierdzającego przyjęcie środka trwałego – nieruchomości gruntowej nabytej przez gminę w oparciu o decyzję wojewody, której przysługuje walor ostateczności.
Dodatkowo podkreślenia wymaga obowiązek stosowania przyjętych przez jednostkę zasad (polityki) rachunkowości i konieczność przedstawiania sytuacji majątkowej i finansowej rzetelnie i jasno, a także obowiązek ujmowania zdarzeń, w tym operacji gospodarczych, w księgach rachunkowych i wykazywania w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną. Obowiązki w tym zakresie zostały sformułowane w art. 4 ustawy o rachunkowości. W gestii konkretnej jednostki pozostaje zatem wprowadzenie odpowiednich zapisów do zasad (polityki) rachunkowości i ich właściwe stosowanie. Powyższe zapewni przestrzeganie wymogów określonych przez przywołane przepisy, a jednocześnie umożliwi ujmowanie zdarzeń, jakie nastąpiły w danym okresie sprawozdawczym, zgodnie z zasadą chronologii sformułowaną przez ustawę o rachunkowości, a także ureguluje odstępstwa od tej zasady w przypadku braku możliwości ujęcia zdarzenia w danym okresie sprawozdawczym z uwagi na zbyt późne otrzymanie dokumentu.
/zdjęcie AI/
